Donald Tramp və Volodimir Zelenskinin Vaşinqtondakı görüşü, real siyasətin və psixologiyanın dərsləri ilə dolu bir hadisə idi.

Bu mənfi təəssürat yaradan görüşdən bir neçə nəticə çıxarmaq olar. Görünən odur ki, Zelenski psixoloji cəhətdən Emmanuel Makron və Kir Starmer qədər hazırlıqlı deyildi. Makron və Starmer Zelenskidən az əvvəl Ağ Evə səfər etmiş və müəyyən mənada ABŞ prezidentini təsir altına almışdılar. Zelenski isə ABŞ ilə münasibətlərdə dəyişən qaydaları tam anlamamışdı. Trampa ictimai şəkildə zarafatla sataşmaq məharət tələb edir, lakin bu, dəqiq planlaşdırılmalıdır. Ukrayna liderində məhz bu incə diplomatik həssaslıq çatışmırdı.

Tramp özünə hörmət və ehtiram göstərilməsini tələb edir. O, Zelenskidən xüsusi təzim və itaət gözləyirdi. Bunun əvəzində Zelenski Oval Ofisdə yüksək tonlu mübahisəyə girdi – özü də bu sahədə təcrübəli biri ilə.

Görünür, Zelenski ABŞ-nin qeyd-şərtsiz müttəfiqi olmadığını unutdu. ABŞ Ukraynaya verdiyi dəstək qarşılığında daha çox şey tələb edir. Vaşinqtonun dəstəyini saxlamaq üçün Zelenski diplomatik ustalığa ehtiyac duyur. Kiyevdə effektiv görünən üslubun okeanın o biri tərəfində eyni təsiri olmaya bilər.

Tramp öz ampluasında idi. Onun tərəfdarları güzəştsiz, hücum edən bir prezident görmək istəyir. Bu, hətta təcavüzə məruz qalmış ölkənin liderinə qarşı olsa belə dəyişmir.

Tramp heç vaxt nə Ukraynanı, nə də Zelenskini sevməyib. Onun Zelenskiyə antipatiyası artıb. Bu, bir xalqın əziyyətlərinə qarşı empatiya çatışmazlığı olaraq görünə bilər. Trampın İkinci Dünya müharibəsində Sovet İttifaqının qurbanlarından, ABŞ və Rusiya üçün “biznes perspektivləri”ndən danışması da təəccübləndirici ola bilər. Zelenskini “diktator” adlandırması, amma Putinə münasibətdə bu termini rədd etməsi də çaşdırıcıdır.

Bu, Trampın dəvət etdiyi möcüzələr ölkəsidir və biz bu dünyada yaşayırıq. Bizə yalnız tezliklə ayılmaq ümidi qalır.

Polşanın ABŞ-dəki keçmiş səfiri Marek Magierovski
Məqalə ilk dəfə Polşanın “Dziennik Gazeta Prawna” qəzetində polyak dilində dərc olunub.
Ordu.az